Reżyser: Radosław Rychcik

Radosław Rychcik na próbie do "Diabła", 2013, fot. Piotr Lis

Radosław Rychcik na próbie do „Diabła”, 2013, fot. Piotr Lis

O „Diable”, swojej najnowszej premierze, mówi prowokacyjnie: „Chciałbym aby wszyscy po przedstawieniu wstali z miejsc i klaszcząc płakali ze wzruszenia”. Dziś przedstawiamy sylwetkę reżysera Radosława Rychcika.

Początek:

Urodził się 1 stycznia 1981 roku w Ciechanowie. Skończył polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim i reżyserię w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Zbierał doświadczenia asystując Krystianowi Lupie przy inspirowanej twórczością Andy’ego Warhola „Factory 2” (2008, Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie). Debiutował w tym samym roku w Starym Teatrze „Formą przetrwalnikową” według internetowego dziennika Kasi Kosteckiej, lekarki szukającej zawodowego szczęścia w Anglii. „Forma…” była częścią przedstawienia „Blogi.pl”, na które złożyły się także prace innych reżyserów: Małgorzaty Hajewskiej-Krzysztofik i Szymona Kaczmarka.

Inspiracje, wybory repertuarowe i sposób opowiadania:

Rychcika inspiruje myśl Rolanda Barthesa. Zaadaptował na scenę jego „Fragmenty dyskursu miłosnego” (2009, Teatr Dramatyczny im. Gustawa Holoubka w Warszawie), a wystawiając „Versus. W gęstwinie miast” Bertolta Brechta kluczem do przedstawienia okazały się uwagi francuskiego filozofa na temat stylu walki – wolnoamerykanki (2008, Teatr Nowy w Krakowie). Testuje różne konwencje: „Versus…” przypominał ringowy pokaz, w „Samotności pół bawełnianych” Bernarda-Marii Koltèsa (2009, Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach) pojawiły się elementy znane z klubowych imprez i koncertów – na żywo grała formacja Natural Born Chillers, w adaptacji „Madame Bovary” Gustawa Flauberta (2010, Teatr Dramatyczny im. Gustawa Holoubka w Warszawie) można było znaleźć formalne chwyty odwołujące się do operowych inscenizacji Roberta Wilsona czy Petera Greenawaya.

Sukcesy:

Radosław Rychcik otrzymał wiele nagród teatralnych, m.in. 2011 na XIII Ogólnopolski Festiwal Sztuki Reżyserskiej „Interpretacje” w Katowicach – główna nagroda za reżyserię przedstawienia „Łysek z pokładu Idy” w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu, Ogólnopolski Konkurs na Najlepszą Inscenizację Dzieł Dramatycznych Williama Shakespeare’a w Gdańsku w sezonie artystycznym 2010/2011 – nagroda dla przedstawienia „Hamlet” z Teatru im. Żeromskiego w Kielcach. W Szczecinie na festiwalu Kontrapunkt można było oglądać spektakle: „blogi.pl”, „Versus. W gęstwinie miast” i „Samotność pól bawełnianych”. Realizacja tekstu Koltesa przyniosła mu sławę międzynarodową – spektakl „Samotność pól bawełnianych prezentowany był wielokrotnie w USA, a także m.in. w Kanadzie, Chile i Francji.

O „Diable” dla portalu Szczecin Główny (www.szczecinglowny.org) [czytaj całość] reżyser powiedział:

„Spektakl opowiada o pewnych przeżyciach kulturowych i naszych wyobrażeniach o diable. Gdzie go spotykamy, kiedy przeżywamy chwile, w których mówimy „to diabelskie”, „w tym musiał być diabeł”, także o sposobie, w jaki nazywamy strach. Widz spodziewa się czegoś o diable i być może on jest w tym spektaklu. Punkt wyjścia stanowi rodzaj opowieści o miasteczku Twin Peaks. Nie będzie to jednak przypomnienie serialu, a jego bohaterów – Laury Palmer, rodziców i oczywiście Boba, którego bardzo bałem się w dzieciństwie. Pamiętam, że nigdy nie patrzyłem w ekran telewizora, gdy pojawiał się Bob. To jest postać mająca stałe miejsce w koszmarach i, jak się okazało, nie tylko moich. Przerażał też wielu innych młodych ludzi. Ten strach jest w pewnym sensie pokoleniowy. Patrząc pod tym kątem, spektakl opowiada również o przyczynach lęku i momentach, w których go odczuwamy.”

Premiera „Diabła” Radosława Rychcika 6 października, spektakl będzie grany w tym miesiącu aż pięciokrotnie. Zobacz repertuar.

Próba do spektaklu "Diabeł", trzeci od lewej: R. Rychcik, fot. P. Lis

Próba do spektaklu „Diabeł”, trzeci od lewej: R. Rychcik, fot. P. Lis